Dit is een uitspraak die ik regelmatig voorbij hoor komen. En dat begrijp ik ook nog wel. Bij de DISC methodiek werken we immers met kleuren. Weliswaar voor de duidelijkheid en zodat de verschillende stijlen makkelijker te onthouden zijn, er kleeft echter ook een nadeel aan. En dat is dat mensen elkaar gaan aanspreken op kleur.
Hoewel daar doorgaans geen verkeerde intentie achter zit, reduceer je de ander echter tot een kleur. Diegene is rood of blauw, of groen of geel. Dat is nou net niet de bedoeling van DISC. Nogmaals, ik begrijp het volkomen en ik zou er zelf ook zomaar in mee kunnen gaan als ik niet oplet, maar het doet geen recht aan de complexiteit van gedrag. Bovendien is DISC ook veel meer dan enkel de vier hoofdstijlen, er is daarbinnen een enorme variatie. En dan is er nog de samenhang met de andere stijlen, hoe hoog/laag je daarop ”scoort”. Maar wat vooral een risico is, is dat we bij gedrag van de ander dat we niet zo waarderen, waar we ons wellicht aan ergeren, we juist daar in de valkuil stappen om de ander te labelen naar kleur. ”Daar heb je weer zo’n blauwe”. Dat idee. Niet echt aardig toch? En niet bevorderlijk voor een plezierige en effectieve samenwerking.
Inzicht
Maar ach, niets menselijks is ons vreemd. En dat is dan meteen ook weer het leuke van een team training met DISC: je kan dan meteen de andere kant laten zien, namelijk dat we elkaar allemaal aanvullen. Dat waar de ander veel van heeft en jij minder en andersom, kan je gebruiken om doelen te behalen. Ook al vindt je bepaald gedrag misschien irritant, het kan in bepaalde situaties juist heel goed van pas komen. En wat maakt eigenlijk dat je het zo irritant vindt? Dat zegt ook iets over jezelf dus interessant om dat ook te onderzoeken. We zijn immers allemaal spiegels voor elkaar. Zo had ik vroeger enorme moeite met dominante mensen, die altijd het woord hadden en altijd met de neus vooraan stonden. Later werd ik me ervan bewust dat die mensen juist iets bezitten waar ik te weinig van had en waar ik stiekem best meer van zou willen hebben. Toen ik dat inzag, verdween mijn irritatie als sneeuw voor de zon.
En dit soort inzichten zie ik ook ontstaan bij de team trainingen. Wat ertoe leidt dat men meer begrip voor elkaar krijgt en elkaar beter weet te vinden. En het wil de sfeer en het plezier ook bevorderen, wat wil je nog meer!?
Is dit herkenbaar wellicht? Wat is jouw ervaring hiermee?
Denk je dat de DISC methode interessant is voor jouw team? Neem gerust contact op om de mogelijkheden te bespreken.
Geef een reactie